بارها ازخود پرسیده ام که چرا در تقویم رسمی کشور، هفته ی اول جنگ را هفته ی دفاع مقدس نامیده اند. اگرنگاهی به تاریخ کشورهایی که مثل ما درگیرجنگ بوده اند بیندازیم ، می بینیم که آن ها روز پایان جنگ را جشن می گیرند و یاد و خاطره ی کشته شدگان را گرامی می دارند. در روسیه در تاریخ 9می به مناسبت پیروزی درجنگ جهانی دوم ، همه ساله جشن های باشکوهی برگزار می گردد. درکانادا در11 نوامبر هر سال به مناسبت اعلام رسمی پایان جنگ،مردم برای پاسداشت سربازان فداکار، برگوشه ی یقه لباس یا کنارکلاه ، گل شقایق می گذارند. مشابه این سنت های پسندیده را درکشورهای فرانسه ، ژاپن و...هم می توان دید.

 

خوشبختانه در یکی دو سال اخیر عده ای از فرماندهان نظامی هم به این نکته اشاره کرده اند. محسن رضایی ، فرمانده وقت سپاه درسال های دفاع مقدس ، با اشاره به قطعنامه ی 598 ، سیاه جلوه دادن پایان جنگ را دلیل انتخاب هفته ی دفاع مقدس در آغاز جنگ می داند. وی درجای دیگر درجمع فرماندهان ارتش و سپاه گفت: باید هفته ی آخر مرداد را به عنوان جشن پایان جنگ اعلام کنیم تا پایان جنگ زیر ابرها پنهان نماند که هرازگاهی عده ای با تفسیرهای نادرست ، با دفاع مقدس به گونه ای برخورد کنند که گویی ملت ایران درجنگ شکست خورده است.

 

سردارهمدانی ، فرمانده سپاه 27محمدرسول الله ، درگفتگو با خبرگزاری فارس ، پیشنهاد تغییرزمان هفته ی دفاع مقدس را از31 شهریور به سوم خرداد مطرح کرد و افزود: روز31شهریور به نوعی ایام توهین به مردم وکشورایران محسوب می شود و باید در روزشادی و سرور هفته ی دفاع مقدس را جشن گرفت. بهترین ایام می تواند روزسوم خرداد، روزآزادسازی خرمشهرباشد.

 

مشخص است که برای انتخاب روزی بهتراز31شهریور، بین مسوولین و فرماندهان جنگ اختلاف نظر وجود دارد. البته می توان با نشست ها و بررسی های کارشناسانه ، این اختلاف را حل کرد.

 

عده ای براین باورند که برای بزرگداشت شهدا ، نیازبه روزخاصی نیست و هرروزسال می توان یاد آنان را گرامی داشت. اگرچه برگزاری یادواره های شهدا درروزهای مختلف درشهرها و روستاها، درستی حرف این عده را به اثبات می رساند؛ اما باید پذیرفت که وقتی می خواهیم برای یک حادثه ی بزرگ ، روزی را در تقویم رسمی کشورانتخاب کنیم ، باید بیشترازاین دقت کرد. آیا بزرگداشت روز آغاز جنگ با مواضع صلح طلبانه ی ما در تناقض نیست؟

 

سالروز آغاز جنگ ایران و عراق به طرز عجیبی مصادف شده با روز جهانی صلح و روز جهانی آلزایمر.از این تقارن شگفت انگیز،درس های زیادی می توان گرفت. جای تاسف است که عده ای درچنین روزی با حمله به این سرزمین، صلح را فراموش کرده اند. در روزآلزایمر نباید دچارفراموشی شویم. ازیک سو نباید صلح را فراموش کنیم و ازسوی دیگرنباید ازیاد ببریم که با آغازجنگ ، صلح و آشتی به خطرافتاده است.